Het Grand Palais voor de groten der aarde

Net als zijn illustere buurman, de Eiffeltoren, werd het Grand Palais gebouwd voor een wereldtentoonstelling, in dit geval die van 1900. Dit eclectische monument, ontworpen door de architecten Henri Deglane, Albert Louvet en Albert Thomas, combineert neoclassicisme, art nouveau en moderniteit: een samenvatting van de invloeden uit het Frankrijk van de Belle Époque. De glazen overkapping, een van de grootste van Europa, zorgde destijds voor het heldere natuurlijke licht dat nodig was om de tentoongestelde kunstwerken en wetenschappelijke projecten goed te kunnen bekijken.
Oorspronkelijk bedoeld voor tijdelijke tentoonstellingen en culturele evenementen, is het Grand Palais in de loop der decennia uitgegroeid tot een onmisbare plek in het Parijse kunstleven. Het vormt het decor voor salons, modeshows en grote retrospectieven. Tussen 1914 en 1918 werd het gebouw gevorderd als militair hospitaal, om na de oorlog zijn culturele roeping te hervatten.
Vandaag de dag schittert het onlangs gerestaureerde Grand Palais nog steeds met zijn hoogwaardige tijdelijke tentoonstellingen, op slechts een paar honderd meter van uw kamer in het Mathis.





