Het Grand Palais voor de groten der aarde

Net als zijn illustere buurman, de Eiffeltoren, ontstond het Grand Palais voor een wereldtentoonstelling, in dit geval die van 1900. Dit eclectische monument, ontworpen door de architecten Henri Deglane, Albert Louvet en Albert Thomas, combineert neoclassicisme, art nouveau en moderniteit: een samenvatting van de invloeden uit het Frankrijk van de Belle Époque. De glazen koepel, een van de grootste van Europa, zorgde destijds voor een helder, natuurlijk licht dat essentieel was om de tentoongestelde kunstwerken en wetenschappelijke projecten goed te kunnen bekijken.

Oorspronkelijk bedoeld voor tijdelijke tentoonstellingen en culturele evenementen, is het Grand Palais in de loop der decennia uitgegroeid tot een onmisbare plek in het Parijse kunstleven. Het vormt het decor voor beurzen, modeshows en grote retrospectieven. Tussen 1914 en 1918 werd het gebouw gevorderd als militair hospitaal, om na de oorlog zijn culturele roeping te hervatten.

Vandaag de dag schittert het onlangs gerestaureerde Grand Palais nog altijd met zijn hoogwaardige tijdelijke tentoonstellingen, op slechts een paar honderd meter van uw kamer in het Mathis.